Over Tatiana
Je lost alles op voor iedereen. Altijd.
Je gaat iedere dag werken. Je zorgt voor je gezin en plant vooruit in je hoofd. Je regelt het altijd voor iederen.
Je gaat niet wachten tot iemand anders het gaat doen. Hell no. Wachten … duurt te lang.
Je pakt het vast, je lost het probleem op en je gaat door.
Niet zagen, gewoon doorgaan.
Maar ergens onderweg is het zo gelopen dat jij het allemaal alleen doet en fixt.
Maar niemand ziet hoeveel dit ondertussen is.
En toch voelt het alsof het nooit genoeg is.
Je doet het allemaal en blijft het ook doen. En meer en nog meer.
Maar binnenin is het iets helemaal anders.
Het voelt alsof het altijd nét teveel is. Je hoofd stopt nooit met denken en draaien.
Alsof je overal tegelijk moet zijn. Want je blijft gaan en het voelt helemaal niet vlot en makkelijk.
Je lost het op, maar het is alsof er altijd maar bij komt.
En diep vanbinnen denk je de dingen die je liever niet luidop zegt:
‘Waarom krijg ik dit niet gewoon geregeld zoals ik het wil?’
Pardon! Wat? Ikke?
Laat jullie ook maar eens testen als ouder, zei de psychiater nadat ons 5de kind ook de diagnose ADHD kreeg.
Wij hebben 5 kinderen met ADHD en 3 hebben de combinatie ADHD en ASS. En ook Hoogbegaafdheid zit mee in het pakketje.
Als we het doen, doen we het goed. LOL.
Ik wilde wel getest worden omdat ik dat interessant vond. Ik was toen al met psychologie bezig.
Ik was volledig chillie willie. Ik was overtuigd dat het via mijn echtgenoot kwam.
Hij was als kind namelijk extreem druk en kreeg toen al een soort van kalmeringsmiddelen. (jaren 70 dan kon dat blijkbaar allemaal)
En plots zei de psychiater, mevrouw voor jou is het overduidelijk. Jij hebt ADHD.
Het was mijn eigen blinde vlek
Ik was al 21 jaar onderneemster. En ik begeleidde op dat moment al meer dan 10 jaar gezinnen met ADHD.
Ok, ik had last van uitstelgedrag, kon mij moeilijk concentreren, was wat meer aanwezig dan anderen, …
Ik dacht dat ik het snapte, tot mijn eigen ADHD mijn blinde vlek bleek te zijn.
Ik was blij, ja echt waar.
Ik had eindelijk een verklaring waarom dat ik mij soms zo anders voelde dan andere mensen.
Het was het ontbrekende puzzelstukje.
Wat ik toen zag … klopte niet voor mij.
Dus ging ik op zoek naar oplossingen.
In België? Bijna niets.
In Nederland, iets meer maar vooral gericht op kinderen.
Weinig op volwassenen, het gezin, het werk en al zeker niet op het echt leven dag in dag uit.
Dus ik dacht … Als het er niet is, maak ik het wel zelf.
Alvorens ik ging coachen, was het eerst tijd voor disrupting.
Mijn oplossing? Ik start een onderzoek bij 1000 Amerikanen met ADHD.
Wat werkt wel, wat werkt niet en waarom.
Meer dan 60% heeft geantwoord.
Van daaruit heb ik een strategie geschreven en voluit beginnen uittesten.
In het echte leven, met echte mensen. Ik hou niet van theorie, maar wel van de praktijk.
Zo van: dit werkt ECHT. Ook als je een gezin hebt, een job, een hoofd dat gewoon blijft doordraaien.
Want ik had al zo fucking veel geprobeerd maar ik herviel altijd in oude gewoontes.
Dat was dus iedere keer finetunen en opnieuw onderzoeken.
En na meer dan 10 jaar psychologen begeleiding gehad te hebben voor de kids, was het tijd om een hele nieuwe manier van kijken te gaan toepassen.
Ik ben de oude visie van ADHD gaan disrupten.
Disrupt. Architect. Rebuilt. Empire
Ik hou niet van standaard. Als het werkt, werkt het. Maar komaan … iedereen vertelt hetzelfde en het werkt NIET.
Ik wilde met een blanco kijk ‘opnieuw ontdekken’ wat er voor mij zou kunnen werken.
En wat ik ontdekte is dat die vaste systemen waar iedereen het altijd maar over heeft niet werkt.
Of toch niet blijvend.
Ik combineer altijd +20 jaar ervaring, mijn onderzoeken samen met hoge scholen en universiteiten en wat echt werkt in de praktijk.
Met vooral blijven werken aan ‘wat kan beter, sneller, makkelijker, …’.
Wat werkt wordt geïmplementeerd, wat niet werkt vliegt eruit.
Zelfs als de hele industrie iets anders beweert.
ADHD versterkt het misschien, maar ADHD is niet het probleem.
Dopamine, Focus, productiviteit, … is allemaal een logisch gevolg als je snapt hoe het werkt en ziet waar het fout loopt.
Wat ik zie: ambitieuze mensen, snelle breinen die overal ideeën, potentieel, … zien.
Maar het systeem en je leven is er nu niet op afgestemt.
Je probeert jezelf te fixen en juist daar loopt het fout.
En zolang dat niet verandert, blijft alles echt wringen.
Dit is wat er verandert
Is mijn leven perfect? Neen. Maar dat moet ik ook niet willen. En al zeker niet voor je kind(eren).
Jij gaat jezelf begrijpen en daarom ook veranderen. Want als jij echt snapt wat niet meer werkt, ga jij jezelf daar ook niet meer mee bezig houden.
Met als resultaat dat je niet alles tegelijk moet oplossen, recht trekken en brandjes blussen.
Je weet exact wat je wanneer gaat doen. Iedere keer is het duidelijk wat de volgende stap is.
Je hoofd zit niet meer propvol. Het staat allemaal gepland, je hebt het onder controle en het loopt bijna vanzelf.
Gaat er toch iets mis, dan pak je dat direct vast en klaar.
Geen overwhelm of shitty dingen. Geen drama dat zich iedere keer afspeelt in je hoofd.
Je blijft gewoon gaan, je doet wat nodig en de rest staat gepland.
En vooral … je partner ziet terug die persoon waar hij / zij ooit verliefd op werd. Je kind ziet terug een happy ouder.
Je hebt gewoon terug fun en zin om dingen te ondernemen.